روی پل دخترکی بی پاست

روی پل دخترکی بی پاست


ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﮔﺮﺍﻥﻗﯿﻤﺖ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻣﻬﻢ، ﻭﺍﺑﺴﺘﻪﺍﻡ. ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪﯼ ﺁﺑﺮﻧﮓ ﺑﯽﺧﺎﺻﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯿﻢ ﺍﺳﺖ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ.
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽﻫﺎ ﺭﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﻣﯽﺁﻣﻮﺯﻧﺪ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ،
ﺍﻣﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﯽﻫﺎ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ "ﺧﻮﺩ ﻭﺍقعی من" ﻫﺴﺘﻨﺪ...

محمدرضا شعبانعلی

اینستا roghaieh76


بیاید یه کار{جدید} انجام بدیم. مثلا عصبانی بشیم و داد بزنیم، شده خودزنی کنیم... یا حتی بد دهنی کنیم و الکی ادای آدمای همیشه مؤدبُ  متین رو در نیاریم. خودِ خودمون باشیم، حالا نه اینکه همیشه عصبانیتمونُ  بروز بدیم که آره مثلا میخام خودم باشم،نه ولی لزومی نداره همیشه و هر جایی سکوت کنیم که کسی دلش نشکنه یا حرمتارو حفظ کنیم . بعضی وقتا تا یه چیزی از بین نره و نشکنه بعدی به وجود نمیاد. نه هرشکستنی درسته و نه هر عصبانیتی و داد زدنی.
من الانه مختارم وقتی کسی بِم {بد دهنی} می کنه منم همین کارو بکنم اما این عصبانیته درست نیس، ولی میتونم به جایِ این طرز عملکردم با تمام قوا و عصبانیتم دندون قریچه برم و رنگ رُخسارم سرخ بشه و تند تند نفس بزنمُ و نگاهِ پُر انزجارمُ بهش بدوزم و لبخند تمسخرامیزی تحویلش بدم و بگم جواب ابلهان خاموشی ست و از صحبت کردن با آدم جاهل بیزارم 
یاتو اشتباه می کنی یا من. ولی اگه هر دوی ما سکوت کنیم که مثلا نشون بدیم چقدر مؤدبیم فقط سر خودمونُ شیره مالوندیم.



۱ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۱۹ آبان ۹۷ ، ۲۲:۲۴
رقَـیـه ..

مثل چایی که شاخه نبات داره. مثله ماکارونی که ته دیگه سیب زمینی داره. مثل انار که گلپر داره و آبی که تگرگ داره و شله زردی که دارچین داره .. و عین من که تو رو دارم و مثل زندگی که عشق داره. پیدا نمیشه، نه واسه ی من نه تو همزادی پیدا نشده وگرنه تقدیر ما رو به هم وصله نمیزد کنار تو که هستم قشنگترین لبخندای دنیا هم به گردم نمیرسه « ما » قرار هس مثل لب و لبخند و گل و بلبل باشیم، وقت هایی که من از دنیا و آدماش دلگیرم تو بخندی و بخندم و روزایی که گره به پیشونیت زده میشه من بگردمو و بگردی. ما قرار هس بی محابا به گوشه کنایه های آدم ها برای خودمان خوش بگذرانیم  برای راضی نگه داشتن دل همدیگرمان قول بدیم تو مواظب قلب و احساس و عاطفه من باشی و من مراقب اعتماد و احساس و قلب تو باشم


+مگه چقدر میخای زندگی کنی که مراقب هم نباشیم

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۱ آبان ۹۷ ، ۲۳:۴۴
رقَـیـه ..